Þriðjudagur 1 september.

 

Ég vaknaði snemma þennan morguninn enda með þó nokkra áhyggjur af afmæligjöfinni hennar Adnreu. Er löngu búinn að ákveða hvað ég ætla að gefa henni en var bara svo vitlaus að klára ekki málið heim á Íslandi.

En ég byrjaði á því að fá mér kaffi auðvitað svona til að ég komist í gang, kíkja á póstinn, og netið og sá að það er ekkert að gerast þannig lagað, bara talað um Icesave og eitthvað svona skemmtilegt. Prinsessurnar komu fram upp úr 8 sem er mjög snemmt fyrir þær og vildu byrja að læra í einum grænum, Bríet meira að segja gleymdi að fá sér morgunmat svo mikill var áhuginn. Þær eru að glíma við stærðfræði og er hún nokkuð þung fyrir þær, en með líka svona frábæra kennara er nú ekki hægt annað en að skilja þetta á endanum. Jason kom auðvitað fram og heimtaði að horfa á Tinna í Tíbet sem er ríkismyndin núna.

Andrea fór í ræktina á meðan ég gerði tilboð og kíkti á bankann, maður verður nú að fylgjast með í hvað hún Jóhanna er að eyða.

Eftir frúin hafði ræktað sál og líkaman fór ég í bæinn að reyna að finna afmælisgjöfina handa þessari elsku, fór búð úr búð en fann ekkert sem mér líkaði, og svo var þetta allt of dýrt, maður verður nú að vera smá skynsamur þó að maður sé í Ameríku. Ég því endaði með að kaupa einn lítinn pakka sem hún fær núna en kaupi svo þann alvöru þegar heim verður komið. Þetta eru þó nokkur vonbrigði hjá mér en betra að kaupa eitthvað sem maður er sáttur við en eitthvað bara til að kaupa.

Ég heyrði í Stymma í morgun og var kominn spenningu í þau hjóninn fyrir ferðinni til Vegas, tjáði mér að Höddi hefði farið í bakinu í gær og líklega þyrftum við að keyra hann á milli spilavíta. Vona að við gleymum ekki karlinum í æsingnum við að reyna að vinna okkur inn smá aura upp í ferðakostnað. Höddi hringdi nú í mig stuttu seinna og var nú ekki alveg eins slæmur og Stymmi hafði lýst en reiknaði með að flugið gæti orðið nokkuð erfitt. Benti á eitt gott ráð við þessu og er það að fá sér töluvert mikið af GT.

Ég sendi þeim ferðaáætlunina í morgun og fékk mjög jákvæð viðbrögð frá þeim, það var helst innkaupatjórinn af Nesinu sem er áhyggjufullur, en hún er víst búinn að panta nokkra hluti og láta senda þá upp  á hótel. Ætli ég verði ekki að taka með mér kerru til Vegas svona til að koma öllu með aftur til baka.

Andrea og krakkarnir voru svo auðvitað kominn í laugina þegar ég kom til baka, en ég var nú kannski ekki alveg allann tímann að skoða afmælisgjöf fyrir Andreu því að ég kom við í Lowes til að kíkja á verkfæri og svoleiðis. Ef maður bara mætti taka miklu meira með sér heim þá væri ég með nokkra fullar töskur af verkfærum.  Kíkti lík á Ipod Touch sem ég er nokkuð heitur fyrir að kaupa mér en fékk ekki nógu góðar upplýsingar um hann, var að vísu tjáð að hann væri alveg eins og iPhone nema það vantaði bara símann í hann. Ef það er einhver þarna sem veit eitthvað um málið þá má hann alveg tjá mér álit sitt á þessu tæki, en ég er mest að spá í virkni dagbókarinnar og hversu þægileg hún er í skrásetningu.

Er við sátum út á palli hjá okkur fyrir matinn og krakkarnir léku sér í garðinum varð Bríet vör við hreifingu við skúrinn hjá okkur. Þar var kominn moldvarpa að taka til í holunni sinni, í þetta skiptið var ákveði að gefa henni líf enda gaman að fylgjast með því hvernig hún ýtir moldinni á undan sér til að taka til í göngunum. Bríet tók vídeó af þessu og verður gaman að sýna krökkunum í skólanum þetta, enda eitthvað sem ekki sést í okkar bakgörðum í Vestmannaeyjum.

Grilluðum okkur svo hamborgara eftir sýninguna og borðuðum úti eins  og svo oft áður í þessari ferð okkar, en stelpunum finnst það mikið sport. Eftir matinn sat Andrea og fór yfir lærdóminn hjá skvísunum og ég skráði dagbók og fletti svo upp akstursleiðum sem við ætlum að fara er við förum með liði frá Visalia og upp til Sonoma.

Ekki er víst að mikið verði skrifað næstu viku vegna anna við annað en það kemur nú bara í ljós, kannski eitthvað á morgun.

 

 

 

mánudagur 31 ágúst.

 

Dagurinn byrjaði kl 7.30 og það var bara ég sem vaknaði í þetta skiptið, fór fram og hellti upp á kaffi og kveikti á tölvunni eins og vanalega. Fór yfir póstinn og  svaraði því sem svara þurfti, og vafraði svo um í leit að fréttum. Jason vaknaði nú fljótlega og heimtaði sinn morgunmat sem hann auðvitað fékk, enda betra að neita honum ekki um neitt þar sem manni gæti verið skotið upp úr boltabyssunni hans eins og aumingja froskarnir eiga á hættu.

Við ákváðum að skella okkur í dýragarðinn í dag og lögðum af stað um 9.30, vorum svo örugg með okkur að við tókum einu sinni ekki með okkur kort, hvað þá GPS tækið sem loverboyinn hann Hannes á, en hann er í frí í dag til að geta kelað aðeins meira við kærustuna. Ótrúlegt hvað hann fær af fríi þegar ég er ekki á staðnum, hefur bersýnilega einhver tök á Gústa sem við vitum ekki um.

En við auðvitað fundum ekki réttu leiðina svona í fyrstu tilraun og þurftum að snúa við á hraðbrautinni, og fundum það auðvitað fljótlega eftir það, enda vel merkt á þessari leið. Það er alltaf gaman að koma í dýragarð og höfðu krakkarnir mikið gaman af þessu, Jason óð áfram eins og róulaus hundur og vildi alltaf sjá eitthvað annað en við vorum að skoða. Mest hafði hann gaman af tígrísdýrinu og öpunum, á meðan stelpurnar hlógu mikið af einum gíraffa með störu, já þeir geta líka fengið störu blessaðir. Við vorum þarna fram eftir degi og héltum svo heim á leið, enda allir farnir að heimta að komast í laugina, og kannski var einn kaldur farinn að kalla á okkur fullorðnafólkið.

Við erum bara ein heima hér í sveitinni þar sem ljósmyndarinn Atli og hans ekta frú Lilja Hanna, ásamt Sandy og George eru í Las Vegas. Síðast þegar ég frétti var Sandy búinn að vinna 2000 dollur, en hún bara kemur alltaf með gróða út úr þessum ferðum hennar í spilavítinn.

Ég var að vinna í dag, já ótrúlegt en satt, var í reikningagerð eftir að við komum heim frá Fresno, en hún Jóhanna okkar var búinn að skanna inn þó nokkuð af verkbeiðnum sem biðu yfirferðar og að vera settar á reikning. Ég tók svona flestar en maður má nú ekki ofgera sér í vinnunni hér, það er annað heima þar verða allir að vera á fullu ( varð að setja þetta inn til að liðið mitt færi nú ekki að slaka á).

Kvöldið rólegt og rómantískt enda við farinn að vaka til miðnættis kvöld eftir kvöld, en í gær varð að fresta dagbókarskrifum þar sem ég var að setja upp dagskránna fyrir svefnenglana í matarklúbbnum sem eru að koma til okkar á miðvikudag.

Vikan 24-30 ágúst

 

Það er búið að vera svo mikið að gera að ég hef bara ekki haft tíma til að skrifa neitt, eða þannig.

Vikann var samt viðburðarík eins og við er að búast í þessu fríi okkar, var  farið í Outlettið þar sem meira að segja ljósmyndarinn okkar hann Atli mætti á staðinn og fór inn í mátunarklefa. Labbaði svo út með nokkrar buxur og boli en skildi eftir í staðinn nokkra dollara, ég aftur á móti keypti ekki neitt á mig. Andrea, Sandy og Lilja sáu svo um að ekki var komið heim með tómann bíl. Við Atli ásamt Jasoni fórum fyrr heim og skildum kvennfólkið eftir, þar á meðal Agensi og Bríeti, en þar eru nú efnilegar búðarkonur mættar til leiks. Agnes kom heim með nýja skólatösku og bleika hliðartösku, og hafði í einni búðinni rölt um á 10cm háum hæla skóm alveg eins og hún hafi aldrei gert annað. Hmmmm. Bríet var aðeins mildari í þessu kom heim með nýja skólatösku og eitthvað af fötum en sleppti bleiku hliðartöskunni, smá munur á þeim systrum í þessum efnum.

Við heyrðum í yfirmanni lenguteamsins Höfuðstóls honum Bigga í vikunni og lá vel á þeim hjónum eins og alltaf. Þá erum við búinn að heyra í mömmu og pabba og er allt í nokkuð góðum málum hjá einstæðu foreldrunum í Fannafoldinu. Þá töluðum við við Stymma og Maju en nú styttsit óðum í ferðina okkar til Las Vegas en þau fljúga út á miðvikudag ásamt Hödda og innkaupastjóranum hans, henni Guðrúnu.

Stelpurnar hafa verið að læra síðustu daga og gengið ágætlega, svolítið erfiðara en þegar við vorum hér síðast enda allt nýtt sem þær eru að læra og þarf því aðalkennari þeirra að sýna mikla þolinmæði, eitthvað sem skólasjórinn mætti temja sér í þessum efnum.

Einnig fórum við í Costco eins og svo oft áður en vorum ótrúlega róleg í eyðslu okkar þar, eins og reyndar í fyrsta skiptið sem farið var, gæti nú orðið breyting á því í þriðju ferðinni þar sem ég er með ákveðnar hugmyndir í gangi hvað þarf nauðsynlega að kaupa.

Í dag sunnudag héltu eldriborgararnir í ferð til Las Vegas, svona til að skanna svæðið áður en við komum á fimmtudaginn. Ætlunin hjá þeim er að kíkja á spilavíti og sjá ljósasýninguna sem fram fer í miðbænum á hverju kvöldi. Eftir Vegas er ætlunin að kíkja í Dauða dalinn og síðan var meininginn að fara í Yousemiti garðinn á leiðinni heim, en eitthvað þarf að breyta því plani þar sem vegurinn sem þau ætluðu er nú lokaður vegna skógarelda. Miklir eldar loga hér í Kaliforníu og er nú búið að lýsa yfir neyðarástindi í LA og Montery, þannig að kannski þurfum við líka að breyta okkar plani ef ekki verðu búið að slökkva þá um næstu helgi. Við gætum að vísu sett slökkviliðsmann Íslands í málið þegar hann kemur.

Við fóurm í morgun og fengum okkur morgunmat á Mimis café og var hann alveg frábær, ég fékk mér eggbenedigt með nýju ívafi, Andrea fékk sér Crepes, Bríet morgunverða samloku, Agnes hræt egg og  beikon og loks fékk Jason sér pönnukökur og ávexti.

Á meðan við borðuðum vék sér að okkur maður og spurði hvaðan við værum, þar sem að hann sæi  að við værum ekki Ameríkanar. Við tjáðum honum það og var hann mjög uppverðraður af því, en það sem gerði hann svo vissan í sinni sök var að við værum svo frjáls í útliti. Ég kíkti nú í spegil þegar ég kom heim og sá svo sem ekkert sérstakt við mig, var að vísur brosandi út að eyrum þar sem maginn var vel mettur og stutt í fyrsta kalda bjórinn þennan daginn, kannski það sé að vera frjáls í útliti

Við hittum Tom og Athenu á matstaðnum sem er nú nokkuð fyndið í svona stóru bæjarfélagi og það er nú ekki eins og hann sér hér nálægt húsinu okkar, þau voru að koma úr kirkju og ákváðu að fá sér morgunmat eftir að hafa hlustað á Guðs orð. Við að vísu töluðum um að fara í krikju, en ákváðum svo bara að fá okkur góðan morgunmat í staðinn enda ekki þau allra kirkjuræknusti á landinu.

Eftir matinn var farið í 2 verslanir svona til að halda okkur við efnið hvað það snertir, ég keypti mér stuttbuxur og inniskó á meðan Andrea keypt sér skó til að vera í þegar hún er ekki í einhverjum  öðrum skóm. (skrítið)

Haldið var svo heim um tvö leytið þar sem krakkarnir voru farinn að heimta að komast í sundlaugina. Auðvitað urðum við við ósk þeirra og voru þau kominn ofan í ca 5 mín. eftir að við komum heim.Ég fór hins vega og þvoði bílinn með dyggri aðstoð míns dygga aðstoðarmanns jasonar. Ótrúlega skrítið að þvo bíl hér en hann var eiginlega orðinn þurr á þeim litlu hlutum sem ég tók í einu áður en ég náði að skola sápun af. Þá leið mér eins og í góðri auglýsingu um bílaþvott, kófsveittur, blautur á stuttbuxum og ber að ofan, held samt að það hafi yfirleitt verið dömur í þessum auglýsingum sem glatti augu áhorfandans. Ekki get ég nú sagt að það hafi verið mikil ásókn i að horfa mig í þessu starfi, nema auðvitað hún Andrea kom og tók mynd af okkur eins og górði eiginkonum sæmir í þessu tilefni.

Við vorum svo við laugina það sem eftir lifði dags enda heitasti dagurinn í dag síðan við komum eða rétt rúmar 40°. Jason fór nú samt út í Vöðvabúningnum sem keyput var á hann í gær, svaf meira að segja í honum í nótt með skykkjunni og öllu sem því fylgir.

Eftir laugina var farið í drykk út á palli, var nú frekar heitt og þurftum við að drekka frekar hratt til að hann yrði ekki 40°heitur og þar af leiðandi ekki mjög spennandi, nema auðvitað um Irhis coffe væri að ræða. Krakkarnir lékur sér á trambolíninu og þess á milli var Jason að angra froskana sem eru hér út um allt núna. Já það er ótrúlega mikið af litlum froskum hér á lóðinni núna og fá þeir að finna fyrir því hjá syninum, hann tekur þá upp ómjúkum höndum og var meira að segja tilbúinni að skjóta þeim upp úr kúluskottækinu sem við eigu. Við náðum nú að stoppa hann í því og var honum þá hent upp á trambolínið, eins og þeir þurfi þess til að geta hoppað.

Agnes og Bríet fóru svo að læra eftir matinn enda ekki vanþörf á, ekki gengur að koma með óklárað námsefni aftur í skólann þegar búið er að lofa að klára það sem okkur var sett fyrir.

Í kvöld áttum við svo rólega stund við skriftir ásamt örðum verkefnum sem við þurfum að klára fyrir fyrirtækin okkar, ég er byrjaður að gera reikninga fyrir Eyjablikk og gengur það ágætlega enda eins gott, Vegas er ekki nema 4 daga í burtu og þá ætla ég ekki að sitja upp á hóteli og gera reikninga á netinu.

Rómantíska stundin kom svo þegar börnin voru loksins komin í rúmið um kl 11.  

Mánudagur 24 ágúst.

 

Vöknuðum kl 7 þennan daginn bara svona sjálf, það var líklega bara kominn tími til að vakna enda búinn að sofa í hátt í 8 tíma.

Andrea vaknaði með allar gervineglunra á sér þennan morguninn sem er alveg nýtt, ég að vísu fann eina af litlu tá sem hafði dottið af í gærmorgun og á hún því eina til vara fyrir fyrramálið ef eitthvað gerist í nótt.

Jason vaknaði auðvitað mjðg fljótlega eftir það og kom upp í til að fá sitt vanalega knús og kossa frá foreldrunum, við að vísu fáum auðvitað smá til baka sem er alveg yndislegt. Við söknum þess að fá dömurnar okkar ekki upp í líka, en þær eru farna að sofa svo lengi að við erum löngu komin framúr áður en þær vakna.

Ég heyrði í Gústa okkar í morgun og lá vel á karlinum eins og vanalega, allt í góðum gír og nóg að gera, það segir hann mér allavega. Hannes er orðinn besti viðskiptavinur Flugfélags Íslands enda flýgur hann með þeim hverja helgi til Reykjavíkur til fundar við draumadísina, en ekki er ósennilegt að hann sé að hlíða henni yfir heimadæminn svo að einkanirnar verði góðar nú um jólin.

Heyrði líka í Jóa en nú er komið að því að byrja á klæðningu á Hilmisgötunni og vorum við að vera saman bækur okkar í þeim efnum.

Í lokinn talaði ég við Tóta í Geisla vega okkar mála í Grjótinu og eru bara góðar fréttir þaðan.

Þennan daginn var ferðinni  heitið í Crystal Cave, sem er víst mjög fallegur hellir í Sequoia þjóðgarðinum sem við áttum eftir að sjá, en við erum búinn að fara nokkru sinnu í garðinn síðustu árin. Með í för voru þau Lilja Hanna og ljósmydarinn Atli Aðalsteinsson, en enn og aftur var hann næstum búinn að týna vélinn er hún datt úr beltistöskunni, það voru Agnes og Bríet sem fundu hana utan við eina upplýsingamiðstöðina svona alveg óvart.  Við löguðum af stað um 9.30 og var búið að ákveða að fá sér morgunmat í Three Rivers, sem er lítill bær upp í fjöllunum á leiðinni í garðinn. Þarna höfum við borðar með Bigga og Lóu og Dadda og Guðrúnu, enda einstaklega gott að fá eitthvað hollt og gott eins og amerískan morgunmat, egg, beikon, pönnukökur, síróp og svo framvegis.

Er við komum að hliðinu inn í garðinn var okkur tjáð að hellirinn væri lokaður í dag, alveg ótrúleg óheppni og meira að segja búinn að kanna málið á heimasíðunni áður en lagt var af stað og þar kom ekkert fram um þetta mál.  Ekki ósennilegt að Járnfrúinn hinu meginn við götuna skrifi mail á morgun til að kvarta yfir þessu athæfi þeirra Sequoia manna. Jæja við ákváðum nú samt að halda í garðinn í smá bíltúr þrátt fyrir að vera búinn að skoða þar allt sem okkur fannst merkilegt. Á leiðinni upp varð Agens alveg ómöguleg þar sem leiðinni liggur um þrönga stíga sem eru mjög krókóttir. Við náðum nú að róa hana niður og héldum sem leið lá inn í garðinn.

Atli og Lilja fóru og kíktu á stóru tréin sem eru alveg ótrúleg, það er engan veginn hægt að gera sér grein fyrir stærð þessarra hluta nema að standa fyrir framan þau, svo ótrúleg er stærðin. Ég er nú áður búinn að tala um þessar tölur en svona til upprifjunar þá er þvermál stæðsta trésins 11m og hæðin 85m, nokkuð góð stærð það.

Við vorum með samlokur með okkur og var sest niður í picnik og borðað á leiðinni en það er alveg einstakt í þessu umhverfi. Þetta átti nú bara að vera skot túr en við lentum í klukkutíma bið vegna viðgerðar á veginum og svo ákváðum við að taka nýja leið heim sem líklega kostaði okkur um klukkutíma í viðbót. Leiðin sem við völdum er sú mest krefjandi akstursleið sem ég hef keyrt en þar kom skilti upp sem sagði að næstu 31 mílu væri töluvert af krókaleiðum eða beygjum á leiðnni. Það verður að viðurkennst að ég hef aldrei beygt eins mikið á ævinni og  á þessari  leið, mér leið eins og ég væri að keppa í svigi á skíðum svo margar voru beygjurnar.

Krökkunum leið ekkert sérlega vel í þessum akstri enda líklega eins og að sitja í rússibana svona þegar leið á ferðina. Við skiluðum okkur aftur heim rúmlega 5 í dag og var þá farið strax í sundfötin og skellt sér í laugina.  Þegar við komum upp úr var okkur boði í GT af Atla og Lilju og sátum við bara við laugina og nutum verðurblíðunnar og félagsskaparinn til hins ítrasta.

Við héldum svo yfir götun og elduðum okkur svínalund með yndislegu meðlæti eins og við er að búast á mánudegi hér í dalnum.

Eftir matinn fengu börninn popp og við Andrea smá rauðvín svona til að slaka á eftir ferðalag dagsins. Í framhaldinu áttum við svo rólega og rómantíska stund saman í stofunni fram eftir kvöldi, og bæði bara nokkuð vel vakandi.

Sunnudagur 23 ágúst

 

Ja nú var bara ekki vaknað fyrr en um 8.30 þrátt fyrir að hafa farið að sofa nokkuð snemma í gær. Kannski er það ekki skrítið þar sem að maður verður nú dauðþreyttur á því að gera lítið sem ekkert.

Andrea vaknaði bara með 7 gervineglur þennan morguninn þannig að við fengum að sjá 3 af hennar annars „fallegu" náttúrulegu tánöglum. Hún fékk sér nú samt kaffi áður en hún límti þessar 3 aftur á. Seinna þennan dag missti hún svo eina í viðbót er hún Lilja Hanna móðir hennar steig á tærnar á henni, hún var nú frekar miður sín vegna þessa.

Þessi dagur var mikill rólegheitadagur bara gert minna en ekkert, setið við laugina og notið sólar þar sem hún er nú kominn aftur eftir dags leyfi. Krakkarnir virðast aldrei fá nóg af því að hoppa og busla í vatni. Jason er orðinn nokkuð góður með sig og aðeins farinn að hoppa af fyrstu dröppu. Vorum heppinn um daginn þegar annar armkúturinn hans rifnaði af honum þegar hann stóð í tröppunum í lauginni. Þarna hefði geta farið illa ef við hefðum ekki verið að fylgjast með, en sú regla er í gangi að hann er aldrei í eða við laugina nema fullorðinn sé þar líka. Þá er búið að læsa hliðinu að lauginni til að koma i veg fyrir að hann komist þangað ef hann er einn í garðinum að leika, sem hefur nú ekki komið fyrir enn að vísu. 

Ég sat við tölvuna og vann við skipulagningu á ferðinni frá Visalia til Sonoma og svo þaðan til San Fransico, en matarklúbburinn „Svefnbjöllurnar" er að fara saman í þessa ferð, verðum að vísu búinn að vara í Las Vegas í nokkra daga áður þannig að þetta er svona til að við getum náð okkur niður eftir þá helgi. Í þessum mæta matarklúbbi eru mikið og merkilegt fólk eins og ofurlögfræðingurinn Hörður Bond Harðarsson og hans fallega eiginkona Guðrún „viðskiptamógúll" Valdimarsdóttir, einnig ber að nefna Styrmir „bráðaslökkvari" Sigurðarson og hans fallega eiginkona María „Visamógúll" Sigurgeirsdóttir. Þá má nú ekki gleyma okkur Andreu en við erum nú bara fulltrúar almúgans í þessum klúbbi. Ég tók að mér farastjórn í þessari ferði og sit nú kófsveittur við að reyna að finna eitthvað til að gera, Hörður er vanur því að sjá um þessa hluti en kom sér undan því í þetta skiptið vegna einhverra anna, eins og ég hafi bara ekki neitt að gera heldur................

Jæja nóg um það en okkur var boðið í mat til Tom og Athenu í kvöld ásamt öllu genginu á móti líka, það var boðið upp á mexíkanskan mat sem var mjög góður og kaffi og köku á eftir. Þetta var nokkuð öðruvísi þar sem á þessu heimil er trúin tekin nokkuð alvarlega þegar það hentar og er því ekkert áfengi þar á boðstólnum. Skil það nú ekki alveg þar sem Jesús drakk rauðvín eins og engin væri morgundagurinn hjá honum. En þetta var mjög gott og gaman að sjá nýja húsið þeirra, en þau bjuggu hér í götunni síðast er við vorum í heimsókn.

Eftir að heim var komið var sest niður með rauðvín og dagbókinn skrifuð á meðan Agnes og Bríet horfðu á Ungfrú heim og Andrea var í skipulagningu á ferðinn okkar til San Diego sem verður farinn þann 16 september.

Eftir að stelpurnar sofnuðu þá áttum við Andrea rólega og rómantíska stund í stofunni við að klára rauðvínið og skipulegga morgundaginn en þá á að halda upp í fjöllinn til að kíkja á fallega hella.

Laugardagur 22 ágúst.

 

Það var hann Jason sem vakti okkur þennan morguninn kl 7.30 og gaf okkur smá knús og svo var heimtað að fá að horfa á Scoobe Doo. Auðvitað gerðum við eins og hann sagði enda er hann einræðisherrann á heimilinu og þurfum við Andrea ásamt þeim Agnesi og Bríeti oft að lúta hans reglum, hversu skynsamlegt sem það nú er.

Nýjustu fréttir að gervinöglunum hennar Andreu eru þær að í morgun vantaði á báðar litlu tærnar, þannig að nú fáum við að sjá henna „fallegu" náttúrulegu litlu táneglur.

Þetta var mjög merkilegur morgun hvað margt snertir en þegar við litum út þá var enginn sól.....

Og svo fórum við hjónin í ræktina í fyrsta skipti síðan við fengum kortið þarna í síðustu viku, erum búinn að finna hverja afsökunina á fætur annari til að sleppa við að fara en nú fundum við enga og drifum okkur því af stað. Það var auðvitað ægilega gott þegar það var búið en að vísu fór maður ekki út að kæla sig þar sem að hitinn var 32° þrátt fyrir sólarleysið.

Krakkarnir fóru yfir götuna á meðan við unnið við að stæla okkar ljósbrúnu kroppa og voru þar í umsjón ljósmyndarans Atla og járnfrúarinnar Sandy. Lilja lá veik inn í rúmi þennan daginn en líklega hefur hún ekki fengi GT eftir matinn og gær og því fengið eitthvað í magann.

Eftir hádegið var nú bara ekki gert neitt, ég við tölvuna að finna hótel í Sonoma fyrir okkur og Hödda, Guðrúnu, Stymma og Maju, en þangað er förinni heitið eftir að við komum frá Las Vegas.

Andrea vann við að svar spruningum frá Júlla á Fréttum vegna viðtals sem á að birtast við hana á næstunni og komst hún vel frá þeim eins og við var að búast.

Krakkarni léku sér út á trabolíni, spiluðu fótbolta eða dunduðu sér við tölvuleiki og föndurdót, Jason kom svo og hjálpði mér að þrífa pallinn hjá okkur þar sem hann var orðinn nokkuð skítugur.

Um sexleytið var svo farið út að borða á Mexikanskan stað með öllu genginu nema Atla og Lilju þar sem að hún lá enn í rúminu, og þar á eftir var farðið á tónleika með Neil Dimond, ja eða svona alla vega manni sem söng lögin hans. Ekki verður sagt að hann hafi byrjað vel en kom svo sterkur inn í lokinn og var þetta því hin besta skemmtun. Á leiðinn út datt hún jocey niður stiga og er hún líklega handarbrotinn, ekki góður endir á annars góðu kvöldi.

Eftir að heim var komið fóru krakkarnir og Andrea aðeins yfir götuna þar sem Jasoni hafði verið lofað að hann mætti aðeins leika sér með ferðabílinn sem dreginn var fram í gær hjá Sandy. Stelpurnar fóru með til að kíkja á ömmu sína en ég fór hingað heim í róleg heitinn.

Eftir að við komum börnunum í rúmið settumst við hjónin niður og áttum rólega og rómantíska stund saman vakandi, og það voru meira að segja allar gervineglurnar hennar Andreu enn fasta á hennar annars „fallegu" ekta nöglum.

Föstudagur 21 ágúst.

 

Þessi dagur byrjaði nokkuð snemma eða um kl 3.30 með því að síminn minn hringdi, ég gleymdi að setja hann á flutning aftur eftir að hafa verið að fikta í honum fyrr um kvöldið. Ég var nú fljótur að sofna aftur eftir að flutningur til hans Jóa hafði verið settur aftur á. Næst vöknuðum við um kl 6 þar sem Anrea hafði gleymt að setja sinn síma á silent, og var það hann Júlli hjá Fréttum sem var eitthvað að spjalla við hana. Við sofnuðum nú aftur enda búinn að slá hvert metið á fætur öðru með löngum vökum síðustu kvöld.

Jason vakti okkur svo um kl 7 og var þá engin miskun hjá honum, við urðum að koma framúr og það eins og skot. Auðvitað hlýddum við því og settum kaffi yfir ásamt því að gefa honum sinn ríkismorgunmat, brauð með smjöri og sultu.....

Eftir að við höfðum fóðrað belginn var farið í að undirbúa ferð í vatnsrennibrautargarðinn í Fresno, eins gott að drífa í að fara þangað þar sem hann lokar um næstu helgi, enda að koma „vetur" hér í dalnum. Hitinn dottinn niður í 38° og allir farnir að halda sig inni til að fá ekki kvef og flensu, þetta er aðeins öðru vísi en við eigum að venjast, en nú þegar skólarnir eru byrjaðir hérna þá loka allir svona garðar.

Við héldum af stað um kl 10.30 og komu Atli og Lilja með, og var Atli auðvitað vopnaður nýju myndavélinn til að festa atburði dagsins á filmu.

Ferðin gekk vel auðvitað og eyttum við deginum í að fara í allar þær rennibrautir sem opnar voru, nema Jason hann þorði ekki einu sinni í brautirnar sem voru fyrir smábörnin, ótrúlega þrjóskur þegar hann tekur eitthvað í sig, kannski einhver „Gjábakki" í honum. Agnes og Bríet hins vegar fóru í allar nema þær allra hæðstu. sem var bara gott og þurfti ég ekki að fara með þeim í alveg allar brautirnar eins og síðast er við vorum hérna.

Þar sem Atli er ekki enn búinn að fjárfesta í sundskýlu þá varð hann að sleppa því að skella sér í rennibrautirnar, hann sá um að fylgjast með dótinu okkar á meðan við þeytumst um svæðið,og sá auðvitað um myndatökur. Þá lét Lilja það ekki heldur eftir sé að mæta í rennibrautirnar og lét því sólina baka sig á meðan. Þegar klukkann var orðinn 4 var ákveðið að nóg væri komið og var því haldið heim á leið, Jason var alveg sprunginn á því og sofnaði næstum áður en við komum honum í bílinn. Heimferðin gekk vel og vorum við kominn heim um kl 5.30.

Elvar „Strandgreifi" og Bodda hringdu í okkur og náðiu þau að verða þau fyrstu til að hringja í nýja númerið okkar. Aldrei þessu vant voru þau á leið til útlanda og var hann að láta mig velja leik í lengjutíminu Höfuðstól, en þar er það ég sá sem held þessu liðið uppi enda er ég sá sem oftast er með rétt samkvæmt „Exelskjalinu" hans Bigga.

Mamma og pabbi hrindu einnig í okkur og lá (í orðsins fylgstu merkinu, þar sem þau lágu upp í rúmi) vel á þeim, þrátt fyrir að vera „einstæðir foreldrar á Íslandi" eins og þau segja sjálf.

Ívar og Árný hringdu líka í okkur úr bústaðnum en þar voru einnig hún Jóhanna okkar og Siggi ásamt honum Franz. Þóttust vera nokkuð edrú og sögðust bara sitja við kertaljós og létta tónlist en hitinn hjá þeim á þessum tíma var um 4°, smá munur á okkur og þeim eða um 34°.

Aldrei þessu vant þá var okkur boðið í mat yfir götuna og á boðstólnum voru Meatballs og spaghettí, sem bragðaðist mjög vel, eins og allur matur hjá þeim heiðurs hjónum Sandy og George. Við fengum GT fyrir matinn og var því góður dagur fullkomnaður með þeirri aðgerð enda Atli og Lilja ný búinn að fylla á byrgðirnar og því af nógu að taka í húsinu.

Í lokinn er rétt að mynnast aðeins á stór tánaglamálið hennar Andreu, en hún misti eina nögl í nótt, það var nöglin á stórutá. Eftir nokkra leit fannst hún undir rúmi og var hún því límt aftur á til að hennar annars „fallegu" náttúrulegu neglur sæust ekki þennan daginn. Restin hélst nokkuð vel á það sem eftir var dags og verðu spennandi að sjá hvað mikið verður eftir á laugardagsmorguninn.

Eftir að börnin voru kominn í háttinn áttum við Andrea rólega og rómantíska stund í stofunni, ég vakandi en hún sofandi.......

Fimmudagur 20 ágúst.

 

Þar sem við sofnuðum nú frekar seint í gær þá leyfðum við okkur nú að sofa út þennan morguninn, eða langleiðina í 8. Það var engin sem vakti okkur nema kannski birtan af sólinni sem skín inn í gegnum gardínurnar okkar. Ég fór framúr og setti kaffi yfir og Jason kom stuttu seinna upp í til okkar í sama morgunknúsið og síðustu daga, það verðu erfitt að hætta þessu þegar heim verður komið og tímaleysið fer að hrjá okkur aftur.

Ég gleymdi að segja frá því í gær að hún Andrea mín hafði tekið með sér pakka af gervi tánöglum sem keypt var hér síðast er við vorum á svæðinu, en þá gafst ekki tími til að líma þetta á hana vegna tímaleysis eða eitthvað svoleiðis. Þannig að hún tók þetta með sér aftur út og nú var ráðist í það verkefni að líma þetta yfir hennar annars „fallegu" ekta táneglur. Ekki verður annað sagt en að hennar annars „fallegu" tær líta nú enn betur út, þ.e þær þar sem gervi neglurnar hanga enn á. Ekki er límið betra en það að ég er búinn að vera að finna þetta um öll gólf hér hjá okkur mér til mikillar skemmtunar. Þannig að nú eru hennar annars „falllegu" tær hálf skrítnar svona hálf naktar við hlið hinna gullfallegu táa. Það verðu fróðlegt að fylgjast með framgangi þessa máls næstu daga og eflaust munu tærna hennar Andreu halda áfram að kalla fram hlátur eins og þær hafa gert frá því að ég leyt þær fyrst augum fyrir 15 árum.......

Kennsla hófts formlega í Barnaskóla Kaliforníu í morgun þó svo að Bríet og Agnes hafi eitthvað verið að fikta við lærdóminn síðustu dag og vikur. Eins og áður var þá er ég auðvitað skólastjórinn í mínum fallegur nærbuxum í kennslustofunni, en yfirkennarinn er nú mun fallegri til fara enda klædd sínu fínasta bikiníi. Lærdómurinn gekk nokkuð vel þrátt fyrir nokkrar kvartanir um að þær skiltu ekki alveg námsefnið, en það er nú bara eðlilegt þegar eitthvað nýtt kemur fyrir augun á manni. Skólastjórinn náði að leiðbeina þeim án mikillar hjálpar frá yfirkennaraum henda var hann upptekinn við að worka tanið eins og einhver sagði við hana um daginn.

Einnig er búið að skipta verkum á heimilinu og lenti ég í að vinna á ryksugunni í dag ásamt skúringarkústinum. Ég var farinn að leyta að símanúmerinu hjá henni Oddu Báru til að kanna hvort að ekki væri hægt að fá hana á staðinn, enda hvernig á maður að hafa tíma í svona hluti þegar maður er á fullu að gera ekki neitt...........................

Andrea kláraði yfirferð á ársreikninginum í gær þannig að það var ekki mikil vinna í dag fyrir hana og naut hún því sólar í dag, ég hins vegar sat við tölvuna og setti inn myndir á dagbókina ásamt því að uppfæra Eyjablikks síðuna með fréttum enda ekkert búinn að gera þar síðan í mars.

Eftir hádegið fór gengið svo yfir götuna í sundlaugina og Jason fór að vinna með vagninn sinn sem hann uppgötvaði í gær hjá Sandy og George. Á meðan þau slöppuðu af þá fór ég í símaleiðangur og náði mér í síma og númer hér í henni Ameríku. Það er alveg vonlaust að vera símalaus hér eða með okkar síma þar sem það kostar frekar mikiða hringja heim og hvað þá ef einhver vill nú enn tala við mann þarna heima. Ég hef líka ekki verið með minn síma opinn þar sem hann flyst beint á hann Jóa Blikk, það hefur helst verið um helgar. Ég heyrði annars í Jóa í dag og var allt í góðu heima í smiðjunni enda einvala lið þarna í vinnu hjá okkur Andreu. Ég fór líka í Target að kaupa fótbolta þar sem ég er búinn að skora á þær systur í fótbolta næstu daga ef þær þora í karlinn, en hann leynir nú á sér síðan í gamla daga, alla vega á meðan enginn annar sér til hans.

Seinnipartinn var svo farið á Farmers market hér í miðbænum með Sandy, George, Atla og Lilju ásamt okkar fjölskyldu. Þetta er vanalegur túr er við erum á svæðinu og gaman að kaupa beint frá bóndanum hluti eins og  ávexti, hunang, sultur, hnetur, (popp) gænmeti og svo framvegis. Á eftir var hugmyndin að fá sér að borða á Brubaker sem er þarna rétt hjá en eftir klukkutíma bið eftir borði var okkur tjáð að við færum annað af járnfrúnni á Bermuda ave, henni Sandy. Fyrir valinu varð Kínverkst buffet sem vakti litla hrifningu hjá okkur Andreu enda hefur það ekki heillað okkur í þau skipti sem við höfum farið á svoleiðis stað. Kínverskur matur er mjög góður á ekta kínverksu veitingahúsi, en ekki á buffet. Þannig að við fórum heim nokkuð svöng og ákváðum því að fá okkkur rauðvín til að fylla upp þau hólf sem ennn voru tóm eftir matinn.

Við héldum heim en Atli og Lilja ásamt Sandy og George stoppuðu í SAVE MART  þar sem neyðarástand haðfi myndast á þeirra heimili enda Ginið og Tónikið búið. Sandy hafði farið í þessa búð í morgun og var þá verið að spyrja hana um þessa íslendinga sem keyptu upp allt Lime Ginið þarna um árið, en það var nú bara vegna mikils gestagangs sem það gerðist að mig minnir.

Eftir heimkomu fóru börini að horfa á hvað annað en Scoobe dooo fram að svefntíma, en við Andrea sátum við skriftir og sjónvarpsgláp.

Þetta kvöld áttum við rólega og rómantíska stund í stofunni eftir að börnin voru komin í rúmið, og sötruðum rautt og hvítt þar til þreytann eftir viðburðaríkann dag dró okkur í draumaheima næturinnar.

 

Miðvikudagur 19 ágúst.

 

Í þetta skiptið var það hún Andrea mín sem vaknaði fyrst enda þurfti hún að mæta í vinnu í morgun. Vinna við uppgjörið er enn í gangi og sat hún mest allan daginn við tölvuna og rýnti í tölur, á meðan skein sólinn úti og náði hitinn í dag upp í 38°.

Jason vaknði nú fljótlega eftir Andrea  fór fram og skreið uppí til mín í smá knús og svo vildi hann endilega taka nokkrar myndir af karlinum í rúminu, en vegna slæms útlits á mér var þeim eytt mjög snögglega. Bríet vaknaði rúmlega 8 en Agnes er efnileg svefnpurka og svaf til að verða 9.

Ég fór í að svara nokkrum póstum eftir morgunmatinn en krakkarnir fóru annað hvort að horfa á bíó eða leika sér í Game boy. Er líða fór á morguninn fórum við svo yfir götuna og skelltum okkur í sundlaugina og sólbað eins og okkur einum er lagið. Jason fór að vísu að vinna enda með lyftarann og kassana sína með í för, einnig sér hann um að gefa henni Maggie, sem er hundurinn á heimilinu, matinn sinn en hún hefur aldrei fengið eins mikið að borða og þessa viku sem við höfum verið hér. Hann var líka að smíða sér bíl í skúrnum hjá George, í dag rendu þeir hjólinn á bílinn og gerðu klárt til að saga út boddýið á morgun.

Í Kvöld fórum við svo út að borð en fyrir valinn varð barnastaðurinn ChuckE cheeses, við tókum öll börning með líka Atla og Lilju, og var gaman að sjá Jason þarna inni með öllum þessum leikjum og tölvum sem þar eru. Einnig var gaman að sjá Atla munda nýju myndavélina eins og sannur fagmaður, og verður gaman að sjá myndasýninguna þegar heim verður komið.

Allir fengu eitthvað við sitt hæfi að borða og fórum við svo södd og glöð heim í húsið okkar þar sem stelpurnar fóru að horfa á America got talent og Jason fór að horfa á Scoope doo. Eftir að stelpurnar höfðu klárað popp pokann sinn með smjörinu var hann rifinn í sundur og skafinn að innan með skeið til að ná restinni af smjöri og salti, ótrúlegar aðferðir við þetta popp át.

Eftir að Jason fór að sofa settumst við Andrea niður sitthvoru meginn í sófanum með sitthvora tölvuna, þar sem ég skrifaði dagbókina og hún hélt áfram að rýna í tölur í uppgjöri VSV. Það má því segja með sanni að við höfum átt rólega og rómantíska stund saman í sófanum með rauðvín og glasi og á þessari stundu er náladofinn að drepa mig og því er skrifum fyrir þennan dag hætt all snögglega.

Mánudagur og þriðjudagur 17-18 ágúst

 

Dagurinn byrjaði eins og flesti aðrir með því að Stóri vinnumaðurinn vakti okkur, eftir smá knús var heimtaður morgunmatur.

Þessi dagur var mjög hefðbundinn í alla staði og vorum við Andrea aðeins að brasa í vinnunni enda erfitt að slíta sig frá henni að öllu leyti. Ég var í tilboðum og ýmsu er varðar Grjótið og Andrea  að vinna í uppgjörinu hjá VSV.

Jason, Agnes og Bríet fóru yfir til Sandyar og ömmu Lilju að leika og spjall, en Jason fékk líka þenna fína lyftara um daginn og með því fylgdi hjálmur sem hann hefur ekki  tekið niður síðan, enda vinnumaður eins og hann segir sjálfur.

Ég heyrði í Jóa Blikkara í dag úr smiðjunni og var allt í góðu þar, töluvert að gera sem er frábært og því fékk ég hana Klöru  okkar til að koma og aðstoða okkur aðeins í barneignafríinu sínu, hafi hún miklar þakkir fyrir að „hisja" upp um karlinn þegar hann fer bara í 6 vikur á háanna tíma, hmmmmmm.

Eftir hádegið var bara legið við laugina og sólinn látinn baka liðið og er hún farinn að vinna vel á brúnkunni hjá fjölskyldunni, en þeim varð á orði hér er við komum að sjaldan hafi þau séð hvítara fólk á ferðinni hjá sér, sem segir nú allt um ástandið á okkur.

Þetta kvöld fengum við loksins að elda okkur mat hér á heimilinu og varð pasta fyrir valinu enda búið að háma í sig kjöti alla daga síðan við komum.

Ekki  stóðum við við loforðið að fara í ræktina í dag og sýnist mér ég geta kennt henni Andreu um það þar sem hún var ekki búinn að kaupa sér skó til að vera í. Líklega eina skiptið sem afsökuninn er ekki kominn frá mér og verður að fagna þessum tímamótum með einum köldum.

Þetta kvöld áttum við svo rólega og rómantíska stund saman í stofunni enda búinn að ná að vaka til rúmlega 10 síðustu tvö kvöld

Þriðjudagurinn byrjaði á því að ég þurfti að mæta í golf með Atla og George, en það var búið að panta tíma á Plaza vellinum kl 9. Ekki er ofsögum sagt að ég hafi ekki spilað golf síðan ég spilaði við hann Dadda diskókóng (Bróðir hans Þrastar) á sama velli í október 2006. Atli og George höfðu varið í gær að slá úr einni fötu en ég taldi skynsamlegast að koma alveg óþreyttur til leiks í dag.

Þó svo að ég segi sjálfur frá þá kom ég gríðarlega sterkur inn í þetta skiptið, spilaði með driver í upphafshöggum á öllum holum nema auðvitað á par 3 holum. Öll högg voru allt að því gallalaus og oft á tíðum glæsileg, gat ekki annað en brosað þegar ég fór fram hjá skurðinum hans Dadda (Bróðir hans Þrastar) en þegar ég spilaði við hann síðast var hann allstaðar annarstaðar en á brautinni.

Andrea eytti hluta af deginum í vinnu þar sem uppgjörið fyrir Vinnslustöðina er ekki alveg klárt, nú kom sér vel að netið var komið á heimilið því að í þessum málum skiptir það öllu máli.

Um hádegið fóru svo Andrea, amma og krakkarnir í mollið til að kíkja í búðir, en þó aðalega til að kaupa skó á Andreu til að hægt sé að byrja í ræktinni. Þær stóðu sig vel í þetta skiptið og virðist vera búinn að bætast við ein ný taska við heimferðina svo vel var verslað. Í mollið er nú komið þó nokkuð af nýjum verslunum eins og Vans og Holliester sem voru bara upp í Freson síðast er við vorum hér. Þetta lýtur því vel út og ekki ósennilegt að töskufjöldinn nái þeim 10 sem við meigum koma með er að heimferð kemur.

Kvöldið var svo rólegt og rómantískt hjá okkur og vöktum við nú til rúmlega 11 sem er nú nýtt met hjá okkur hjónunum.